உள்ளமும், உயர்வும்


வேறு ஊர்களில் வாழ்ந்த நண்பர்கள் இருவர்,
மாறுபட்ட பழக்கவழக்கத்தினர், சந்தித்தனர்.
ஒருவன் உல்லாசத்தை மிகவும் விழைவான்;
ஒருவன் உலக நியதிக்கு மிகவும் அஞ்சுவான்.

கண்டனர் இருவரும் ஒரு பெரிய அறிவிப்பு;
‘கடவுள் பற்றி உள்ளது இன்று சொற்பொழிவு’.
ஒருவன் கூறினான், ” நாம் கதை கேட்போம்”;
ஒருவன் கூறினான், ” நாம் உல்லாசிப்போம்”.

நாடியதைத் தாம் தாம் பெற்றிட விரும்பி,
நண்பர்கள் இருவரும் பிரிந்து சென்றனர்.
ஒருவன் சென்றான் இறைக் கதை கேட்டிட,
ஒருவன் சென்றான் உள்ளூர்ப் பரத்தையிடம்.

கதை கேட்பவன் மனம் கதையில் ஒன்றாமல்,
காரிகை வீட்டையே சுற்றி வட்டமிட்டது;
“நான் தான் தவறு செய்துவிட்டேனோ?
அவனுடன் அங்கு சென்று இருக்கலாமோ?”

பரத்தையின் வீட்டை அடைந்தவன் அங்கே,
பரம சுகத்தை அடையவில்லை அன்று.
“இறைவனின் உயரிய கதையைக் கேளாமல்,
இங்கு வந்து வீணாகிப் போனேனோ நான்!”

பாவமே அடைந்தான், அங்கு பரந்தாமனின்
புகழைக் கேட்டும் மன அமைதி அழிந்தவன்!
பாவத்தைத் தன் உடலால் செய்திருந்ததால்,
பாவமே அடைந்தான் மற்ற நண்பனும்!

எண்ணத்தில் இறைவன் நிறைந்தால்,
எண்ணவோ, பண்ணவோ தோன்றாது,
எந்த வித பாவச் செயல்களையுமே!
இந்த உண்மையே நமக்கு உணர்த்துவது ,

“உள்ளமே நம் உயர்வு, அல்லது தாழ்வுக்கு
உண்மையான காரணம் ஆகும் என்பதை!”
கள்ளம் இல்லா வெள்ளை உள்ளமே,
கடவுள் வாழ்ந்திடும் நல்ல உள்ளம்!

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி

THE TWO FRIENDS.

Two friends used to live in two different cities. Like most of the very close friends, they were differently made by God. One of them wanted to enjoy the life to his heart’s content, throwing morals to the wind. The other man was anxious not to break the social norms and rules prevailing in the society.

They met after a long gap of time. They were strolling and came across an ad about the spiritual discourse on God by a famous Guruji. The second friend wanted to listen to the discourse while the first friend wanted to enjoy the company of the local call girl.

They split and went their separate ways. The man could not concentrate on the discourse. He was musing,” Have I done a mistake by coming here? May be I should have gone with my friend to have some fun!”

Neither did the other man enjoy the company of the girl. His mind was bothering him since he had preferred the company of a common woman over a spiritual discourse.

So both the friends incurred loads of sin on that evening. One man committed sin mentally by musing on a harlot during a divine lecture. The other man committed a sin physically by spending the evening in her company.

If the mind is filled with presence of God, a person can not think, speak or do evil things. The test for greatness is the truthfulness of ones heart. A pure mind is the living temple of God.

2 Responses to உள்ளமும், உயர்வும்

  1. guruvayurappan2 says:

    yes we must pray GOD with pure heart .no use of pooja &punaskaram with deviated mind.physically present &mentally absent will not serve any purpose which is true in all context.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s