பண்டிதர், பாகவதம்


பண்டிதர் வந்தார் ஒரு நாட்டு அரசனிடம்,
“பாகவதம் சொல்வேன் கேளும்” என்றார்;
மேலும் கீழும் ஆராய்ந்தபின் மன்னன்,
“மேலும் படித்து விட்டு வாரும்” என்றான்.

திகைத்து நின்ற பண்டிதரும் பின்பு,
திரும்பி வந்தார் தன் இல்லத்துக்கு.
மறுமுறை அமர்ந்து படித்தார் பாகவதம்;
மறுபடி நடந்து சென்றார் மன்னனிடம்.

இம்முறையும் அவ்வாறே நடந்தது!
இன்னதென்று அறியாமல் கலங்கிய
பண்டிதர், தன் இல்லம் திரும்பி வந்தார்;
படிக்கலானார் மீண்டும் அதே பாகவதம்.

படிக்கப் படிக்கப் ஒரு பொறி தட்டியது.
“பரமன் அருளே மிகப் பெரிய செல்வம்;
இனிச் செல்லேன் ஒரு அரசனையும் நாடி,
இன்று அறிந்தேன் மேலானது எது என்று!”

மன்னன் அறிந்தான் அப்பண்டிதரின்,
மனத்தில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்களை;
மண்டியிட்டு வணங்கி வேண்டினான்,
“மறுப்புச் சொல்லாமல் என் குரு ஆவீர்!”

பாகவதம் படித்துப் புரிந்து கொண்ட ஒரு
பண்டிதர் வெறும் பொருளைத் தேடுவரோ?
அருட் செல்வம் அவரிடம் குவிந்திருக்க,
பொருட்செல்வம் அவனியில் நாடுவரோ?

வாழ்க வளமுடன்,
விசாலாக்ஷி ரமணி.

THE PUNDIT AND THE BHAGAVATHAM.

A pundit went to a King and offered to teach him BAgavatham. The king

told the pundit to read it one more time and come back. When the pundit

went for a second time the same thing was repeated. The Guru got badly

shaken.

He sat and started reading the BAgavatham again. It flashed in his mind

that God is the greatest wealth. Why should he run after the temporary

earthly wealth when he already possessed the divine wealth of bhakthi

and gnaanam?

Since the pundit did not come back, the king guessed the changes in his

views and ideas. The king came to him with due respects and gifts and

begged the guru to accept him as a disciple.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s